توصیه هایی برای قطع دارو در کودکان

اگر فرزندتان به علت ابتلا به ADHD یا بیش فعالی دارو مصرف می کند لازم است برای قطع دارو با پزشک مشورت کنید. اما بهتر است نکات زیر را نیز در نظر بگیرید.

زمان مناسب را انتخاب کنید.
این کار را هنگامی که فشار مالی زیادی را متحملید و یا قبل از یک پروژه ی بزرگ مثل جابجایی منزل یا مدرسه یا در دوره ی امتحانات کودکتان هستید، هرگز امتحان نکنید، بلکه در طول دوره ای با ثبات و بدون تنش، باید اقدام کنید.
لنارد آدلر مدیر انجمن ADHD بزرگسالان دانشگاه نیویورک در این باره می گوید :اگر درگیر مسائل زیادی مثل مشکلات در خانه ،تغییرات بزرگ در زندگی مثل خرید خانه ی نو و یا تغییر شغل هستید ، زمان مناسبی نیست زیرا شما نخواهید فهمید که چه چیزی نشانه های بیماری را تحت تاثیر قرار می دهد. برای کودکان تابستان معمولا امن ترین زمان برای آزمودن قطع مصرف دارو است.

به یک باره مصرف دارو را قطع نکنید.
اگرچه قطع مصرف داروهای ADHD در کل دلیل دشواری های روحی و جسمی نیست، با این حال پزشکان توصیه می کنند که دوز مصرفی دارو را تدریجا کم کرده و در نهایت قطع کنید. تیموتی ویلنز، استادیار انجمن روان پزشکان دانشکده پزشکی هاروارد در این باره می گوید : من دوز داروها را به مدت ۱ هفته نصف می کنم و اگر همه چیز به خوبی پیش رفت ، به طور کامل قطع می کنم. اگر در دوره ای که دوز مصرفی را نصف کرده بودیم نشانه های بیماری برگشتند، نیازی به قطع کامل دارو نیست.
برای اینکه بدانیم مصرف داروها ضروری هستند. اگر مشکلات تا زمانی که همه ی داروها قطع شده بودند ظاهر نشدند، به این نتیجه می رسیم که ممکن است بتوان دوز مصرفی داروها راپایین تر آورد.

از روان درمانگر و یا مربی کمک بگیرید.
همکاری با یکدیگر برای اضافه کردن ساختار و استراتژی مقابله ای برای کنترل نشانه های بیماری ثمر بخش است.
رابرت جیگن استادیار تحصیلات ویژه دانشگاه ویسکانسین می گوید : ورزش ،مثل امدادی غیبی است. زمان هایی وجود دارد که نمی توانم برای خواندن و یا نوشتن به اندازه ی کافی تمرکز کنم اما به محض آنکه روی تردمیل می روم و عرق می کنم، ذهنم پاک می شود. من هم چنین آموخته ام محیط های اطرافم را با چراغ ها و صداهای خاصی که به من آرامش می دهند، بسازم.

با پزشک خود در تماس باشید
هنگامیکه دارو را قطع می کنید ، نیاز بیشتری به تماس با پزشک خود دارید. مارگارت دی. ویس، استادیار کلینیک ADHD در مرکز سلامتی زنان و کودکان ونکوور در این خصوص ویزیت هفتگی را ترجیح می دهد (اگر چه دیگر متخصصین ویزیت ماهانه را کافی می دانند.) به محض اینکه نشانه ها آشکار می شوند ، پزشک خود را مطلع سازید ، منتظر رسیدن به وضعیت بحرانی نباشید.

از دوستان و آشنایان خود بخواهید که حواسشان به شما باشد.
معلمین و همکاران می توانند بازخورد ارزشمندی به شما بدهند. جیسون وود در سال های ابتدایی دبیرستان تصمیم گرفت داروهایش را که از اول ابتدایی مصرف می کرد را قطع کند. او و مادرش رویکرد جدیدی را پیش گرفتند، آن ها به مدت ۱ ماه به دیگران چیزی دراین باره نگفتند. این ایده که توسط پزشکِ جیسن نیز تایید شده بود این بود که اگر دیگران متوجه شدند و او دوباره مشکلاتی را تجربه کرد ، باید درمان دارویی اش را ادامه دهد. اما تمام بازخوردهایی که وی دریافت کرده بود مثبت بود، “مردم می گفتند که من به نظر شادتر و با انرژی تر شده ام و خیلی راحت تر با من ارتباط برقرار می کنند.” یک سال بعد: او همچنان به خوبی عمل می کند و برای کالج آماده می شود.

  • تلخیص و ترجمهمریم منیری، (کارشناس ارشد روان شناسی بالینی)